Dit verhaal gaat over Richelle. Een meisje van 18 die niet zo graag naar school gaat. Ze zit in het examenjaar van het VWO, maar ze denkt het examen niet te gaan halen. Omdat het jaar nog lang niet af is maar ze van de leerplichtambtenaar toch naar school moet meld ze zich heel vaak ziek.

Richelle vind het allemaal maar zinloos om naar school te gaan. Ze zit toch maar in de aula, wat heeft dat nou voor zin? Geen zin in school dus. Zo heel af en toe maakt Richelle nog een toets waar ze verder geen tijd in steekt.. maar gehaald is gehaald. Als ze geen toets had of het toch niet zou halen bleef ze thuis.

Dat ging een hele tijd goed totdat de leerplichtambtenaar kwam controleren bij haar. Maar een waarschuwing had geen zin. Het bleef onveranderd. Dat heeft de ambtenaar zo ver gekregen om Richelle op te laten pakken. ’s Ochtends om 7 uur werd ze van haar bed gelicht om naar een speciale gevangenis te brengen die jongeren moet motiveren door middel van straffen en opvoeding waar sex en vastbinden aan te pas komt.

Woensdag, 7:45 uur
Om kwart voor acht kwam het arrestatiebusje aan bij de gevangenis. Een paar sterkte brigadiers grepen haar vast en brachten haar naar binnen. Door een hele hoop deuren kwam ze in een grote kale ruimte. Voor haar staat een brigadier die niet veel ouder is dan haar. Hij moet haar gaan controleren op verboden spullen. Haar BlackBerry zal ze voor eens en altijd moeten inleveren.

“Op de muur staan twee stipjes en op de vloer ook. Zet je handen en voeten daar neer. Ik moet voelen of je niks bij je draagt. Normaal zou je door een vrouw gefouilleerd worden maar omdat dit een gevangenis is voor jongeren om op te voeden doen we het hier anders.” Richelle doet wat haar gezegd wordt met haar rug staat ze naar de brigadier toe. “Om het je gemakkelijk te maken zal ik je een blinddoek omdoen, dan hoef je er niet teveel van mee te maken.” Al voordat hij klaar was met het uitspreken van de zin, kon ze al niets meer zien.

Richelle kreeg de opdracht om zich uit te kleden. Veel heeft ze dan al niet aan, want het is een warme dag. Ze doet haar hempje en skinny jeans uit. “Ook je ondergoed. Ik moet daar ook voelen.” Richelle had het anders ingeschat, maar in deze gevangenis gaan ze blijkbaar gelijk wat ver. Haar beha en slipje (allebei met zwart/grijs met glitters) maakt ze ook los van haar mooie lijf.

De brigadier begint te voelen bij haar. Best raar, want hij weet toch al dat ze niks verbergt als ze naakt is? Hij gaat al vrij snel naar haar borsten. Dat moet hij vast leuk vinden! Dit heeft niks te maken met een controle. Richelle begint zich heel ongemakkelijk te voelen, maar vind het aan de andere kant ook wel spannend. Hij gaat over de rest van haar lichaam.

Nu gaan de handen over de binnenkant van de bovenbenen en richting het kutje. Wat flikt ie nou? Hij stopt zijn vinger erin. Richelle heeft zin om het uit te schreeuwen want dit accepteert ze echt niet. “Stil, dit moet, hier worden vaak illegale dingen verstopt. Eens kijken of jij niet stiekem een telefoon verstopt hebt daar, dat accepteren we hier namelijk echt niet hahaha” *gemeen lachje*

Maar hij gaat wel lang door met die vinger. “Je wordt er wel lekker nat van zeg, nou ik zal je nog vaak genoeg moeten vingeren. Hoort bij mijn werk. Dit is niet de laatste keer, en dit is niks bij wat ik nog met je ga doen. Je zal een soort van sexslaaf voor mij moeten zijn als je hier ooit weer vrij wil komen”. Ze vind het keispannend, maar ook eng. Ze besluit maar niks te zeggen, dat lijkt haar het slimst. Protesteren zal toch geen zin hebben, en ergens wil ze dat ook niet.

“Vanmiddag moet je voor de rechter, of oppermeester, zoals we dat hier noemen. Tot die tijd verblijf je in een isoleercel. Om zeker te weten dat je niet ontsnapt of jezelf niks aan doet moet ik je flink boeien. Wees zo vriendelijk om even mee te werken, wil je? Ik zal even demonstreren wat ik met je doe als je niet meewerkt hier.” De brigadier pakt een leren zweep en geeft een harde tik op de kont van Richelle. Dat kon ze nog wel hebben. “Hier zou je er dan 30 van moeten incasseren zonder pauze. Dat zal je nu veel pijn doen, maar hier in deze gevangenis krijg je vast genoeg training”. Weer komt het gemene lachje tevoorschijn.

Richelle krijgt stalen boeien om haar handen en voeten. De brigadier pakt kettingen om de boeien bij elkaar te doen. Ze zitten niet strak, maar ook totaal niet fijn. Afdoen lukt niet, al probeert ze ijverig. En weer dat gemene lachje: hahahah. Ze krijgt een halsband met allemaal haken eraan, maar er wordt nog niks aan vastgemaakt. De blinddoek wordt afgedaan, maar hij doet haar een masker aan waar alleen paar gaatjes bij de neus inzitten om net te kunnen ademen. “We houden hier niet zo van huilende of schreeuwende sexslaafjes, ik zal je daarom vooral in het begin vaak knevelen. Dat gaat wel wat pijn doen aan je kaken, maar went van zelf hahahaha.” Richelle doet haar mond open en krijgt een ballgag in haar mond, die achter in haar nek vastgegespt wordt.

“Ik breng je naar je isoleercel. Het kan nog lang duren voordat de hoofdmeester tijd heeft om je straf op te leggen, dus ik wens je veel succes. Volg mij, ik trek je achter mij aan.” Hij trekt aan haar halsband, Richelle loopt achter haar aan zo goed als ze kan met haar voeten aan elkaar geboeid.

In de isoleercel aangekomen, wordt haar halsband wel aan van alles vastgeklikt. Ze staat rechtop en kan door dat de halsband vastzit aan allerlei touwen vastzit aan de muur niet bewegen en ook niet gaan staan. De brigadier sluit haar op. Het zou zomaar eens kunnen dat ze hier morgen nog rechtop staat.