|
E-mail bij nieuw verhaal?
![]() afb. © Raimond Spekking / Wikimedia Commons
|
|
Een avond in de strafkamer. Wat is hij van plan?...
Vastgebonden in de strafstoel
Mijn meester heeft een briefje voor me achtergelaten “slavenoutfit aanhebben en in positie zitten als ik terug ben, anders straf”. Ik deed maar wat hij zei, hoewel ik niet precies weet hoe laat hij thuis komt. Ik gesp de halsband vast, doe de boeien om mijn polsen en enkels en maak de boeien aan elkaar vast. De positie waarin ik moet gaan zitten neem ik alvast aan in angst dat hij anders ziet dat ik me niet aan zijn opdracht houd. Het wind me op dat er straks waarschijnlijk iets gaat gebeuren.
Kooi Het heeft nog zeker een half uur geduurd totdat mijn meester thuis is gekomen, al die tijd in mijn slavenpositie gezeten. “Zit je daar al lang, slaafje van me?”. Ik knik en geef een knipoog, maar weet dat ik nog niets mag zeggen totdat hij me daartoe toestemming verleent. “Ik zet je even in je kooi, want ik moet eerst even douchen voordat ik bij je kom”. Hij maakt een leren riem vast aan mijn halsband en laat me op handen en voeten volgen richting de kooi. Hij sluit me hierin op – kan me amper bewegen – en doet een slot op de kooi. “Over een kwartiertje ben ik terug” zegt hij plagend. Toch raak ik aardig opgewonden van het opgesloten zijn, wachtende op dat hij terugkomt om mij naar de strafkamer te brengen. Al die tijd moet ik op mijn armen steunen... Er is echt weinig ruimte in de kleine kooi.
Het voelt veel langer dan een kwartier als ik in de kooi zit. Ik moet al die tijd al op mijn armen steunen want er is echt weinig ruimte in de kleine kooi. Mijn meester komt terug en haalt me uit de kooi. Ik krijg niet eens echt de tijd om me uit te strekken of hij trekt me aan de leren riem al naar de strafkamer (in de kelder). Eenmaal beneden pakt hij me stevig vast bij mijn armen en duwt me naar beneden, met de knieën op de koude vloer. Ik moet op mijn knieën gaan zitten en mijn borsten vooruit houden. Hij maakt de handboeien achter mijn rug vast en haalt er een touw doorheen. Hij tilt me op richting paal en maakt de handboeien daaraan vast. Nu kan ik echt geen kant meer op. Ik krijg een blinddoek om van hem zodat ik niet meer weet wat er gebeurt. Hij duuwt mijn bh aan de kant en trekt aan mijn tepels. Van de schrik schreeuw ik het uit. Een zweepslag volgt. “Dat doe je niet nog een keer” zegt hij. Nog een zweepslag. Toch kan ik het niet uithouden, weer maak ik geluid van de pijn. Een klap in mijn gezicht, “ik zal het je betaald zetten dat je niet luistert slaafje van mij”. Ik raak nog meer opgewonden, want nu weet ik dat er wat zal gebeuren. De meester maakt mij los. Handboeien blijven achter mijn rug, halsband moet ik ook nog steeds blijven aanhouden en ik kan ook nog steeds niks zien. Hij trekt me aan de riem. Ik volg (weet niet waarheen, want een gevoel van richting heb ik al niet meer). Hij draait mij om een laat me zitten. Ik begin het vermoeden te krijgen dat hij me in de strafstoel heeft gezet. Ja hoor, hij maakt mijn armen los achter mijn rug maar bind ze met stukken touw vast aan de leuningen van de stoel. Mijn halsband maakt hij ook vast aan de stoel. Mijn benen worden vastgebonden aan de poten zodat ze gespreid zijn en hij overal makkelijk bijkan. Zo slaafje, opgewonden?
Zijn pik past er precies doorheen Hij doet de bal uit mijn mond en doet in de plaats daarvan een ring in mijn mond die hij ook met een leren band vastbind. De ring is zo groot dat zijn penis in de grootste toestand er doorheen past. Ik weet hoe laat het is. De meester duuwt hem al bij me naar binnen en beweegt m heen en weer, diep in mijn keel. “Je krijgt te eten slaaf!”. Ik probeer met mijn tong zijn pik te verwennen al gaat dat wat moeilijk vanwege de ring. Hij beweegt ‘m nog steeds heen en weer en duuwt mijn hoofd soms helemaal naar hem toe en laat zijn penis er een tijdje helemaal in zitten voordat ik weer naar adem kan happen. Ik hoor dat hij geniet. Het klinkt zelfs alsof hij bijna klaarkomt. “Bijna” zegt hij, “doorslikken zometeen slaafje”. Hij komt gutsend klaar in mijn mond. Ik probeer alles door te slikken. Toch komt er ook wat over mijn borsten. Mijn meester loopt weg en laat me zo zitten in de stoel. Ik heb het gevoel dat ons spel voor vanavond nog lang niet voorbij is. Hij laat me hier een tijdje zitten… ik heb geen idee wat er verder gaat gebeuren… |
|